چرا قمارباز و عاشق هر دو یک سرنوشت دارند؟

جنگیدن عاشق با تقدیر هم چون امید قمارباز به بردن در قمار، پایانی جز تباهی ندارد.

- عصر ایران ؛ علی نجومی ــ فئودور داستایوفسکی و جایگاه رفیعش در ادبیات روسیه و جهان حدیث مکرر است.

چندین نسل از کتاب خوانان کشورمان با کتاب هایش خاطره دارند و اسمش همیشه جزو برترین نویسنده ها می آید.

اما به راستی راز دوام حضورش در حافظه علاقه مندان رمان و ادبیات داستانی چیست؟ بارها این سوال را از خودم پرسیده ام و هربار جواب متفاوتی را برای خودم دست و پا کرده ام.

ولی به تازگی تصمیم گرفتم برای دادن جواب این سوال سراغ کتاب مشهور قمارباز با ترجمه سروش خان حبیبی بروم.

  آن هایی که با دغدغه ها و سبک داستایوفسکی آشنا هستند می دانند جنس مسائل و چالش های قهرمانان داستان هایش  همگی جهان شمول هستند: ایمان، خدا، گناه و تقدیر  به راستی جایگاه تقدیر در زندگی و باورهای ما کجاست؟ از قرار معلوم این سوال همیشه در ذهن داستایوفسکی جاری و ساری بوده است.

او در کتاب قمارباز تقدیر را در برابر عشق قرار می دهد اما مثل همیشه از ارائه داستان به صورت شفاف و سرراست طفره می رود.

اساسا ما به عنوان مخاطبان داستایوفسکی گویا هیچ وقت قرار نیست راحت و روشن با آدم هایش رو به رو شویم.