وقتی سیاست از تجربه زیسته مردم فاصله می گیرد

از منظر روانشناسی اجتماعی، اعتماد محصول سازگاری گفتار و رفتار است.

هر جا شکاف میان روایت رسمی و واقعیت زندگی مردم عمیق شود، ذهن جمعی دچار ناهماهنگی شناختی می شود.

- از منظر روانشناسی اجتماعی، اعتماد محصول سازگاری گفتار و رفتار است.

هر جا شکاف میان روایت رسمی و واقعیت زندگی مردم عمیق شود، ذهن جمعی دچار ناهماهنگی شناختی می شود.

نتیجه روشن است: یا مردم روایت رسمی را کنار می گذارند، یا اساساً به امکان معنا و اصلاح بی اعتماد می شوند.

سعید خادمیمشاور رییس و راهبر روابط عمومی و امور بین الملل سازمان بهزیستی کشور اعتماد عمومی نه یک مفهوم تزیینی در ادبیات سیاسی است و نه امری صرفاً اخلاقی؛ یک متغیر واقعی و تعیین کننده در کارآمدی حکمرانی است.

جایی که اعتماد وجود دارد، سیاست ها با کمترین اصطکاک اجتماعی اجرا می شوند، بحران ها به فروپاشی نمی انجامند و جامعه، حتی در شرایط سخت، توان بازسازی خود را حفظ می کند.

اما وقتی اعتماد فرسوده می شود، هر تصمیم، حتی اگر درست باشد، با سوءظن مواجه می شود و هر خطا به نمادی از یک ناکارآمدی بزرگ تر تبدیل می گردد.

در چنین وضعیتی، هزینه ی حکمرانی به طور تصاعدی افزایش می یابد و دولت ناخواسته وارد چرخه ی فرساینده ی کنترل، انکار و توجیه می شود.