موشک دانگ فنگ 17؛ متغیر مافوق صوتی که منطق پدافند لایه ای آمریکا در خلیج فارس را به چالش می کشد

در نقشه های ماهواره ای نظامی که طی ماه های اخیر از پایگاه های آمریکا در منطقه منتشر شده، یک نکته بیش از هر چیز به چشم می آید؛ تمرکز سامانه های پدافندی متحرک، - دانگ فنگ 17 در طبقه بندی فنی، یک موشک بالستیک کوتاه برد کلاس MRBM نیست که صرفاً با یک مسیر بالستیک کلاسیک به سمت هدف حرکت کند.

این سامانه در واقع یک پلتفرم حامل (booster) برای یک وسیله گلاید مافوق صوت (HGV Hypersonic Glide Vehicle) محسوب می شود.

در فاز اولیه، بوستر موشک کلاهک گلاید را تا ارتفاع بالا و سرعت اولیه چند ماخ شتاب می دهد، اما نقطه تمایز اصلی در فاز میانی و نهایی شکل می گیرد؛ جایی که گلاید مافوق صوت از مسیر بالستیک جدا شده و وارد پرواز شبه بالستیک با قابلیت مانور افقی و عمودی می شود.

بر اساس داده های منتشرشده از منابع نظامی، سرعت عملیاتی گلاید دانگ فنگ 17 در فاز نهایی می تواند به بیش از 5 تا 10 ماخ برسد؛ سرعتی که نه تنها زمان واکنش سامانه های پدافندی را به شدت کاهش می دهد، بلکه خطای پیش بینی مسیر رهگیری را نیز افزایش می دهد.

برخلاف موشک های بالستیک سنتی که مسیرشان قابل محاسبه است، گلاید مافوق صوت می تواند در لایه های بالای جو مانور دهد، ارتفاع خود را تغییر دهد و با الگوی پروازی غیرخطی به هدف نزدیک شود.