فرونشست در مسجد جامع اصفهان

13مسجد جامع اصفهان که با نام های دیگری مانند مسجد عتیق یا مسجد جمعه نیز شناخته می شود، از قدیمی ترین مساجد ایران و از نخستین مساجد چهار ایوانی جهان اسلام دانسته شده است که قدمت آن به سده دوم هجری قمری بر می ­گردد و در دوره های مختلف تاریخـی از جمله دیلمیـان، سـلجوقی، آق قویونلو، ایلخانی، صفویه و قاجار به مرور زمان دچار تغییرات و تکمیل شده است.

این مکان پیش از ورود مسلمانان به شهر اصفهان، کاربری آتشکده داشته و در سده های دوم و سوم هجری مسجدی ساده بر روی آن بنا شد و به مرور در دوره های مختلف تاریخی گسترش پیدا کرد.

مسجد جامع اصفهان در شمال شرقی این شهر و در کنار میدان کهنه (قیام) واقع شده است.

این مسجد مهم ترین بنای تاریخی ایران از دوره سلاجقه است که مجموعه ای از سبک های مختلف معماری و تزییناتی چهارده قرن تاریخ اسلامی ایران را در بر دارد و جایگزین مساجد سبک ابتدایی عربی در ایران شد.

مسجد جامع اصفهان شامل بخش هایی چون صحن چهار ایوانی، گنبد نظام الملک و تاج الملک، ایوان های صاحب، استاد، شاگرد و درویش، چند شبستان چهلستونی، مدرسه مظفری و محراب های متعددی از جمله محراب الجایتو است.

تزیینات و کاشی کاری های این مسجد توسط سلسله های حاکم بر ایران به ویژه در زمان صفویان انجام شده است.