چرا نباید بریج دندان انجام دهید؟ معایب و عوارض Dental Bridge چیست؟

گاهی اوقات، دندانپزشک برای پر کردن فضای خالی ناشی از یک یا چند دندان از دست رفته، روش بریج دندان (Dental Bridge) را پیشنهاد می دهد.

اگرچه این روش سال ها به عنوان یک راه حل متداول شناخته می شد، اما با پیشرفت های علم دندان پزشکی، امروزه نگاه انتقادی تری به آن وجود دارد.

این مقاله به بررسی دقیق معایب، عوارض بلندمدت و جایگزین های برتر این روش می پردازد تا به مخاطب کمک کند تصمیمی آگاهانه تر بگیرد.

بریج دندان (Dental Bridge) چیست؟ بریج دندان ، همان طور که از نامش پیداست، نقش یک پل را ایفا می کند.

این پروتز ثابت، با تکیه بر دندان های سالم مجاور (که دندان های پایه یا اباتمنت (Abutment) نامیده می شوند)، یک یا چند دندان مصنوعی (پونتیک (Pontic)) را در جای خالی معلق نگه می دارد.

فرآیند نصب بریج سنتی مستلزم تراشیدن و تغییر شکل دندان های پایه سالم است.

به عبارت دیگر، برای جایگزینی یک دندان از دست رفته، لازم است بخشی از مینای دندان (Enamel) دو دندان مجاور — که ساختاری سالم دارند — برداشته شود تا روکش (Crown) بر روی آن ها قرار گیرد.

این دندان های تراش خورده، در نهایت نقش پایه های حمایتی بریج را بر عهده خواهند داشت.

بریج ها معمولاً از مواد مختلفی مانند پرسلن (Porcelain)، آلیاژهای فلزی، زیرکونیا (Zirconia) یا ترکیبی از این مواد ساخته می شوند تا ظاهر و عملکردی مشابه دندان طبیعی ایجا