سیمرغ بدون ایران معنا ندارد؛ در ستایش یک موضع شریف، هر چند فیلمساز بدی شده باشی!

بحث، بحث وطن است و وطن زخمی از بیگانه است.

در برابر بیگانه، در برابر چنگال طمع اجنبی که چشم به خاک این وطن دوخته است؛ آن هم در روزهایی که ایران به سوگ فرزندان بسیاری ش در عزاست، - سیمرغ بدون ایران معنا ندارد؛ در ستایش یک موضع شریف، هر چند فیلمساز بدی شده باشی! بحث، بحث وطن است و وطن زخمی از بیگانه است.

در برابر بیگانه، در برابر چنگال طمع اجنبی که چشم به خاک این وطن دوخته است؛ آن هم در روزهایی که ایران به سوگ فرزندان بسیاری ش در عزاست، در برابر این خط بندی آشکار له یا علیه ایران، مهدویان شجاعتی بی مثال به خرج داد.

خود به کارگردانی یکی دیگر از آن سکانس های مهدویانی مخصوص خودش در نشست جشنواره نشست و از ایران گفت.

عصر ایران ؛ محمد حسین خادم الحسینی - محمدحسین مهدویان مسیر عجیبی را در فیلمسازی طی کرد.

به گواه منتقدان با یک شروع درخشان و البته همچنان به گواه منتقدان با ادامه ای ناکام.

 کارگردانی که گویی آخرین کارش اولین کارش است؛ دوربین سرگردان، میزانسن مشوش و رها، نورپردازی بد، و در یک کلام عدم وجود عنصری به نام دکوپاژ.

انگار صبح بازیگران را صدا کرده باشی، از غروب ضبط را استارت زده باشی و صبح روز بعد راس ها را تحویل تدوین گر داده باشی و تمام.