سفر در زمان؛ خانه های ایران هیچ پنجره ای به خیابان یا کوچه ندارند/ روایتی از نخستین سفیر آمریکا در ایران

در تهران چهره هیچ زنی را نمی توان دید مگر آن که نصرانی، ارمنی و یا گبر (زرتشتی) باشد، و بقیه زنان در حجاب کامل هستند و روبنده ای که روی سر می اندازند حتی صورت آن ها را هم می پوشاند.

- سفر در زمان؛ خانه های ایران هیچ پنجره ای به خیابان یا کوچه ندارند/ روایتی از نخستین سفیر آمریکا در ایران در تهران چهره هیچ زنی را نمی توان دید مگر آن که نصرانی، ارمنی و یا گبر (زرتشتی) باشد، و بقیه زنان در حجاب کامل هستند و روبنده ای که روی سر می اندازند حتی صورت آن ها را هم می پوشاند.

سفرنامه های غربیان یکی از منابع جذاب و در عین حال چالش برانگیز برای شناخت وضعیت اجتماعی زنان در تاریخ معاصر ایران اند.

تفاوت چشمگیر پوشش و شیوه حضور زنان ایرانی در جامعه، بسیاری از سیاحان و دیپلمات های اروپایی و آمریکایی را بر آن داشت تا مشاهدات خود را با جزییات ثبت کنند.

اس.

جی.

دبلیو بنجامین، نخستین سفیر ایالات متحده آمریکا در ایرانِ عصر ناصرالدین شاه قاجار، از جمله همین ناظران است که در کتاب ایران و ایرانیان در عصر ناصرالدین شاه قاجار تصویری پرجزییات از زندگی زنان ایرانی ارائه می دهد.

بنجامین با شگفتی می نویسد که چگونه ایران، سرزمین شعر و خیال، شاعرانش از دیدن زنان محروم اند و با این حال از زیبایی چشم و زلف آنان شعر می سرایند.