«گیس»؛ فیلمی پلیسی و میهن پرستانه/با فرمول بسازی موفق می شوی!

حرف دیگر این که زحمات و ایثارگری های این گونه شهدا و خادمان مملکت، در سایه مافیابازی های آدم های کت شلوارپوشی (علیرضا آرا) که فکر می کنند خیلی مهم اند و با مقامات بالا و پشت پرده در تماس، - به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، داستان فیلم گیس به کارگردانی محسن جسور یکی از فیلم های شرکت کننده در جشنواره فیلم فجر امسال براساس اتفاقاتی بود که سال 1401 در پتروشیمی مارون رخ دادند.

کارگردان این فیلم هم سال 1402 فیلم شکار حلزون را در جشنواره فجر داشت.

وقتی گیس را می بینیم، به این جمع بندی می رسیم که کارگردان و دست اندرکاران فیلم خواسته اند فیلمی میهنی و وطن دوستانه بسازند اما نکته مثبت تر فیلم این است که ضمن القای این احساس، قصه از جایی به بعد پلیسی می شود و فقط در تلاش نیست احساسات میهن دوستانه مخاطب را تحریک کند.

به عبارت ساده تر، از میانه های فیلم، کفه پلیسی فیلمنامه غلبه کرده و حس وطن دوستانه مورد اشاره، در حالت زیرپوستی و غیرمحسوس تری قرار می گیرد تا پذیرفتنی تر هم بشود.

با همین دست فرمان است که حضور ستاره هایی چون حامد بهداد، بهنوش طباطبایی و الهه حصاری هم که در ابتدای فیلم تصور می شود برای فروش بیشتر و تضمین موفقیت فیلم در آن شرکت کرده اند، تحت الشعاع فیلمنامه (مهم ترین عنصر سازنده یک فیلم خوب) قرار می گیرد.