زلزله آرام اپستین؛ فروپاشی اعتماد و شکاف عمیق میان مردم و نظم نخبگانی غرب

​آلاستر کروک، دیپلمات پیشین بریتانیایی، در تحلیلی هشدار می دهد که پرونده اپستین تنها یک رسوایی اخلاقی نبود، بلکه لحظه ای افشاگر در فروپاشی اعتماد عمومی به ساختار قدرت غرب بود؛ - سرویس بین الملل جماران: پس از ماجرای اپستین ، هیچ چیز نمی تواند مانند قبل ادامه یابد: نه ارزش های پس از جنگ با شعار دیگر هرگز — که بازتاب دهنده احساسات پایان جنگ های خونین و اشتیاق گسترده برای جامعه ای عادلانه تر بود؛ نه اقتصاد دوقطبی با شکاف های فاحش ثروت؛ و نه اعتماد — آن هم پس از افشای فساد مالی، نهادهای پوسیده و انحرافاتی که پرونده های اپستین نشان داد در میان بخش هایی از نخبگان غربی بومی شده است.

در چنین فضایی، چگونه می توان از ارزش ها سخن گفت؟ در داووس، مارک کارنی به وضوح بیان کرد که نظم قاعده مند چیزی جز یک نمای پوتمکین (ظاهرسازی) بی ارزش نبود که کاملاً کذب بودنش عیان بود، اما این نما همچنان حفظ می شد.

چرا؟ صرفاً به این دلیل که این فریب سودمند بود.

این ضرورت ناشی از نیاز به پنهان کردن فروپاشی سیستم در یک نهیلیسم رادیکال و ضد ارزش بود؛ پنهان کردن این واقعیت که حلقه های نخبگان — پیرامون اپستین — فراتر از محدودیت های اخلاقی، قانونی یا انسانی عمل می کردند تا بر اساس امیال پست خود، درباره صلح و جنگ تصمیم بگیرند.