کسی نمی تواند در مسیر ثبت و ضبط تاریخ باشد/برخی نویسندگان از مستندنویسی فرار می کنند

مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران می گوید آثاری که به روز نوشته می شوند متاسفانه خیلی متعهد به مستندنویسی نیستند و وقتی با مستندنویسی مواجه می شوند، - تابناک: درباره تاریخ ایران و این روزهایی که در آن قرار داریم معمولاً چگونه روایت می کنید؟ چه زمانی طول می کشد مثلاً موضوعات را بنویسید یا نه، کار پژوهشی بیشتر است؟ آیا تاریخ معاصر، یعنی فعلی خودمان را هم همزمان می نویسید یا اینکه داستان و شرایط کارتان فرق می کند؟ باید این مطلب را مد نظر قرار داد که تاریخ لااقل باید 30 یا 40 سال از آن فاصله بگیریم، یعنی از رخدادها فاصله بگیریم تا بتوانیم آن رخداد را به عنوان یک مقوله تاریخی روایتگر باشیم.

بنابراین بعد از یک رخداد، کسی نمی تواند در مسیر ثبت و ضبط تاریخ باشد؛ می تواند در مسیر ثبت و ضبط روایت های مختلف قرار بگیرد و این گونه هم هست.

الان یک اتفاقی در جامعه می افتد، افراد با گرایش های مختلف و با نگاه های مختلف به آن موضوع می پردازند و این ها بایگانی می شود تا زمانی که پژوهشگر احساس می کند همه روایت هایی که وجود داشته یا لااقل عمده روایت هایی که وجود داشته بازتاب پیدا کرده و منعکس شده، بعد درصدد تحقیق برمی آید که آن بحث مفصلی دارد.