نشانه های یک منتظر حقیقی

انتظار در فرهنگ شیعی، یک حالت منفعلانه و صرفاً عاطفی نیست؛ «انتظار» نوعی زیستن آگاهانه و مسئولانه است.

منتظر واقعی کسی نیست که فقط چشم به آینده بدوزد، - یادداشت نشانه های یک منتظر حقیقی انتظار در فرهنگ شیعی، یک حالت منفعلانه و صرفاً عاطفی نیست؛ انتظار نوعی زیستن آگاهانه و مسئولانه است.

منتظر واقعی کسی نیست که فقط چشم به آینده بدوزد، بلکه کسی است که اکنونِ خود را در تراز آن آینده سامان می دهد.

در این نگاه، انتظار به معنای آماده سازی فرد و جامعه برای تحقق عدالت، معنویت و کرامت انسانی است؛ افقی که در باور دینی با ظهور امام مهدی (عج) پیوند خورده است.

به گزارش ایسنا، منتظر واقعی پیش از هر چیز، حقیقت محور است.

او به جای غرق شدن در هیجان های زودگذر، به فهم عمیق دین، عقلانیت و بصیرت روی می آورد.

چنین فردی می داند که انتظار بدون معرفت، به خیال پردازی بدل می شود و معرفت بدون عمل، به سکون.

ویژگی دیگر، خودسازی اخلاقی است.

انتظار، تمرین دائمی اصلاح خویشتن است؛ مراقبت از زبان، رفتار، نیت و روابط.

جامعه ای که در آن دروغ، بی عدالتی و بی مسئولیتی عادی شود، نمی تواند مدعی انتظار حقیقی باشد.

منتظر، از خود آغاز می کند؛ از انصاف، صداقت، مسئولیت پذیری و احترام به دیگران.