گفت وگو را خاموش نکنیم؛ دانشگاه باید حضوری بماند

توسعه را نمی توان به شاخص های اقتصادی یا پیشرفت های فناورانه محدود کرد.

توسعه زمانی معنا پیدا می کند که جامعه بتواند فکر کند، گفت وگو کند و خودش را نقد کند.

- توسعه را نمی توان به شاخص های اقتصادی یا پیشرفت های فناورانه محدود کرد.

توسعه زمانی معنا پیدا می کند که جامعه بتواند فکر کند، گفت وگو کند و خودش را نقد کند.

در تمام جوامع مدرن، دانشگاه بستر اصلی همین فرآیند بوده است.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح یک روز عادی در دانشگاه، فقط آغاز چند کلاس درس نیست.

راهروهایی است که بحث های ناتمام دیشب را ادامه می دهند، حیاطی که محل گفت وگوی دانشجویان با دیدگاه های متفاوت است و کافه ای که در آن، ایده های خام کم کم شکل می گیرند.

دانشگاه، پیش از آنکه یک نهاد آموزشی باشد، یک فضای زنده اجتماعی است؛ فضایی که توسعه، دقیقاً از همین جا شروع می شود.

توسعه را نمی توان به شاخص های اقتصادی یا پیشرفت های فناورانه محدود کرد.

توسعه زمانی معنا پیدا می کند که جامعه بتواند فکر کند، گفت وگو کند و خودش را نقد کند.

در تمام جوامع مدرن، دانشگاه بستر اصلی همین فرآیند بوده است.

دانشگاه ها جایی هستند که پرسش های تازه مطرح می شود، راه حل ها به چالش کشیده می شوند و نسل جدید، یاد می گیرد چگونه در امور عمومی مشارکت کند.