روانشناسی امام

روانشناسی امام، جرأت ورزی، نترسیدن از دشمنان، تکیه بر اصالت، تبار و داشته های ایرانی اسلامی خود، نفی سلطه و رفتن به سوی استقلال سیاسی و حماسه سازی بود.

- اگر دوران پهلوی را درک کرده باشیم که هم سنین من آن را به خوبی درک کرده اند؛ چیزی به نام اعتماد به نفس ملی و تکیه به خود، در جان ها احساس نمی شد و مردم ما توسط بیگانگان و شاهان پهلوی، تحقیر شده بودند.

دلیل اصلی آن وابستگی سیاسی و رعب زمامداران پهلوی از بالا تا پایین بود.

آنان در همه جنبه ها، وابستگی و باور ما نمی توانیم را به مرور زمان در اذهان دیکته و حک کرده بودند.

متأسفانه این روحیه و ذهنیت آمریکایی و انگلیسی، در ذهن های اکثر مردم نشسته و لانه کرده بود.

اما ارزیابی روحیه مردم نشان می داد که اگرچه ما نمی توانیم را به ظاهر باور کرده بودند، اما در باطن خویش روحیه اصیل ایرانی آنان، این گزاره را برنمی تابید.

تا اینکه هویت ایرانی اسلامی، استقلال طلبی و بیزاری از سلطه بیگانگان مردم در سایه و هدایت رهبری امام خمینی، از نهان برخاست و ظاهر شد.

آنچه امام چه قبل از پیروزی انقلاب و پس از آن به مردم انذار داد، پرهیز از سطح وابستگی و نفی سلطه پذیری بود.

ابتنای این انذار، رجوع به تاریخ و تبار چندهزار ساله ایرانیان بود که مشحون از استکبارستیزی و سلحشوری در تاریخ ایرانیان بود.