چرا چین در لحظه خطر کنار ایران نمی ایستد؟

چین سوگند خورد که دیگر «شریک کوچک» هیچ اتحادی نباشد.

اما ایران امروز در موقعیت چین دیروز نیست؛ ایران متحدی است که از هژمون نوظهور انتظار حمایت دارد.

- چین سوگند خورد که دیگر شریک کوچک هیچ اتحادی نباشد.

اما ایران امروز در موقعیت چین دیروز نیست؛ ایران متحدی است که از هژمون نوظهور انتظار حمایت دارد.

پکن برای پرهیز از تکرار تجربه شوروی، مدلی برگزیده که در آن حمایت اقتصادی می کند اما تعهد سیاسی نمی دهد؛ نفت می خرد اما در میدان بحران سکوت می کند؛ سرمایه گذاری می کند اما در لحظه خطر حاضر نمی شود.

روزنامه شرق نوشت: اگر روزی جنگی میان ایران و آمریکا شعله ور شود، در ذهن بسیاری از ایرانیان و حتی مردم دیگر کشورها یک انتظار شکل می گیرد: اینکه چین و روسیه باید پشت ایران بایستند.

این انتظار نه از تحلیل های پیچیده، بلکه از غریزه ای تاریخی سرچشمه می گیرد؛ غریزه ای که می گوید هر هژمون برای مقابله با رقیبش باید صف متحدانش را کامل کند.

اما تجربه سال های اخیر نشان داده چین و تا حدی روسیه، برخلاف این تصور عمومی، در بزنگاه ها- همچون سوریه و ونزوئلا- عقب می نشینند و ترجیح می دهند نظاره گر باشند.

این عقب نشینی آگاهانه همان نقطه ای است که مدل چین را از تمام هژمون های پیشین متمایز می کند و پرسش های مهمی درباره آینده نقش جهانی آن برمی انگیزد.