روایت تقویم زمستانی ایرانیان

زمستان، نه تنها یک فصل، بلکه در باورهای کهن اقوام ایرانی، عرصه ای برای نمایش قدرت طبیعت و چالش میان سکون و رویش بوده است.

- ایسنا/خراسان رضوی زمستان، نه تنها یک فصل، بلکه در باورهای کهن اقوام ایرانی، عرصه ای برای نمایش قدرت طبیعت و چالش میان سکون و رویش بوده است.

در خراسان رضوی، این درک عمیق از تغییرات فصلی، در قالب یک تقویم زمستانی دقیق و منحصر به فرد، سینه به سینه منتقل شده است.

تقسیم بندی هایی که از چله بزرگ آغاز شده و پس از گذر از نبردهای سهمگین سرمای چارچار، به دوره های نمادین اَهُمَن، بَهمَن و در نهایت، آخرین نفس های سرما با عنوان سرما پیرزن ختم می شود.

این روایت ها، فراتر از یک پیش بینی ساده آب و هوا، بیانگر فلسفه زیست و تعامل هوشمندانه نیاکان ما با طبیعت خشن زمستان هستند؛ نظمی که به دقت، زمان آماده سازی برای بهار و رسیدن عمو نوروز را به مردم گوشزد می کرد.

یک پژوهشگر فرهنگ عامه خراسان رضوی، با اشاره به پیشینه و معناشناسی آیین های مرتبط با زمستان، به تحلیل مفصل مفهوم چله ها در فرهنگ بومی خراسان پرداخت و گفت: تقویم زمستانی مردم این خطه بر پایه تقسیم بندی دقیق روزهای سرد سال شکل گرفته؛ تقسیم بندی که از دی ماه آغاز و تا روزهای نخست اسفند ادامه دارد و ریشه در باورهای دیرینه اقوام ایرانی دارد که سرما، گرما و دگرگونی طبیعت