حذف ارز ترجیحی، محرکی برای تحولات اساسی

عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران می گوید: حذف ارز ترجیحی، در ذات خود، یک اصلاح ساختاری ضروری است.

این اقدام صنعت خودرو را با واقعیت های اقتصاد بین الملل و قیمت های واقعی ارز مواجه می سازد.

- مرتضی ملاجعفری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما می گوید: برای سال ها، تخصیص ارز ترجیحی به واردات قطعات و مواد اولیه، به نوعی شاکله هزینه ای و قیمت گذاری صنعت خودرو را شکل داده بود.

این سیاست، اگرچه در کوتاه مدت با هدف حمایت از تولید و کنترل قیمت ها اتخاذ شد، اما در بلندمدت اثرات عمیقی بر ساختار این صنعت گذاشت.

    وی افزود: از یک طرف، وابستگی شدید به واردات قطعات با ارز ارزان، انگیزه برای توسعه تولید داخلی قطعات با فناوری بالا و خوداتکایی را کاهش داد و از طرف دیگر، قیمت محصولات نهایی، بیش از آن که بازتاب واقعی هزینه تولید، کیفیت و بهره وری باشد، تحت تأثیر رانت دسترسی به ارز ترجیحی قرار داشت.

همچنین، حاشیه امن ناشی از ارز ترجیحی، فشار برای نوآوری، افزایش کیفیت و کاهش هزینه ها را در مقایسه با استاندارد های جهانی را کمتر کرد.

  عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران گفت: حذف ارز ترجیحی، در ذات خود، یک اصلاح ساختاری ضروری است.