مردی برای تمام فصول/ پرویز دوایی و رمز ماندگاری

پرویز خان دوایی در سال 1353 یادداشتی با عنوان « خداحافظ رفقا» در محله سپید و سیاه نوشت و برای همیشه از ایران رفت - پرویز خان دوایی در سال 1353 یادداشتی با عنوان خداحافظ رفقا در محله سپید و سیاه نوشت و برای همیشه از ایران رفت عصر ایران ؛ علی نجومی ــ  چند روز پیش که به عادت دوست داشتنی ام سری به خیابان انقلاب زدم تا گشتی بزنم و اگر چشمم را گرفت کتابی بخرم چشمم به نسخه دست دومی از کتاب باغ افتاد.

 مجموعه داستانی نوشته پرویز دوایی عزیز.

تردید نکنید که کتاب را خریدم و خدا را شکر گفتم که هنوز این عادت خیابان انقلاب گردی از سرم نیافتاده است.

باید بگویم آشنایی من با پرویز خان به بهاریه هایی بر می گردد که برای شماره های ویژه نوروز مجله فیلم می نوشت.

بهار را با خواندن یادداشت هایش آغاز کردن، حس دیگری داشت.

  خیابان ها، درخت ها، محله ها و آدم هایش تو را به خود می خواندند.

انگاری که سال ها است آن ها را می شناسی و فقط چند صباحی بوده که از یاد برده بودی شان.

دوایی را قدیمی ها بهتر می شناسند که نقد فیلم برای چند نسل مدیون او و نوشته هایش است.

زبان انگلیسی می دانست و خوش ذوق و باسواد بود و سینما برایش مثل اکسیژن از اوجب واجبات.

اما امروز می خواهم به جنبه داستان نویسی پرویز خان در کتاب باغ بپردازم که حیف و صد حیف از لاغر بودن کتاب و تمام شدن چند ساعته