آیا تنها مذاکره هسته ای، عقب نشینی ترامپ است؟

رییس جمهور آمریکا سرانجام به مذاکرات مسقط واکنشی چندوجهی نشان داد؛ از یک سو در سخنانی آمیخته با وعده و وعید، گفت وگوها را «بسیار خوب» توصیف کرد و از سوی دیگر، - به گزارش تابناک به نقل از روزنامه خراسان؛ اگر فرض بگیریم تعبیر بسیار خوب بازتابی از واقعیت مذاکرات باشد، صدور این فرمان اجرایی و ادامه ادبیات تهدیدآمیز ترامپ در ظاهر متناقض به نظر می رسد، اما در باطن می توان آن را محصول این تصور دانست که افزایش فشار، به کسب امتیازات بیشتر در میز مذاکره منجر می شود.

سخنان او مبنی بر این که ایران امروز نسبت به قبل از جنگ حاضر به دادن امتیازات بیشتری است نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است.

رویکرد کنونی ترامپ در قبال ایران را می توان نوعی دیپلماسی نظامی نامید؛ از خود جنگ گرفته تا اعزام ناوهای بیشتر به منطقه و حتی حضور فرمانده سنتکام در دور جدید گفت وگوهای مسقط، همگی نشانه های این راهبردند.

با این حال، دو نکته در اظهارات اخیر ترامپِ عجول قابل تأمل بود: نخست این که گفت عجله ای ندارد و دوم این که اعلام کرد با محدود ماندن مذاکرات به پرونده هسته ای مشکلی ندارد.

در نگاه اول، این مواضع می تواند نشانه ای از عقب نشینی تلقی شود، اما در لایه عمیق تر ممکن است صرفا یک تاکتیک باشد.