درمان لوکس و بی سقف؛ تبعیض ساختاری در برابر جامعه کارگری

یک کارشناس حقوقی کار نوشت،نمی توان از کارگر و بازنشسته ای که عمرش را در تولید گذاشته انتظار داشت هزینه درمانش را از جیب بدهد،همزمان گروهی محدود ازمنابع عمومی درمانی لوکس وبی سقف داشته باشند.

- یک کارشناس حقوقی کار نوشت،نمی توان از کارگر و بازنشسته ای که عمرش را در تولید گذاشته انتظار داشت هزینه درمانش را از جیب بدهد،همزمان گروهی محدود ازمنابع عمومی درمانی لوکس وبی سقف داشته باشند.

یادداشت مهمان- علا مینایی، کارشناس حقوقی حوزه کار: نظام بیمه درمانی در جمهوری اسلامی ایران، برخلاف اصول مسلم قانون اساسی و قوانین عادی، دچار نوعی تبعیض ساختاری نهادینه شده است؛ به گونه ای که کارکنان برخی دستگاه های حاکمیتی از بیمه توأمان (پایه و تکمیلی هم پوشان) برخوردارند، در حالی که کارگران و بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی ـ که ستون فقرات اقتصاد کشور را تشکیل می دهند ـ پس از دهه ها کار، از حداقل پوشش مؤثر درمانی محروم مانده اند.

بیمه توأمان کارکنان دستگاه های حاکمیتی؛ تخلف از فلسفه و نص قانون بر اساس قوانین بالادستی، از جمله: • اصل 29 قانون اساسی (حق برخورداری همگان از تأمین اجتماعی) • قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور • قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی بیمه درمانی پایه، ماهیتی عمومی، حداقلی و همگانی دارد و بیمه تکمیلی،