گلایه تلخ بازیگر قصه های مجید از بیکاری

چند روز پیش با جهانبخش سلطانی تماس گرفتم تا جویای احوالش شوم و بپرسم چرا این روزها کمتر او را روی پرده و قاب تلویزیون می بینیم.

پاسخ، همان بود که بارها و بارها از زبان پیشکسوتان شنیده ایم.

- به گزارش تابناک به نقل از تسنیم، چند روز پیش با جهانبخش سلطانی تماس گرفتم تا جویای احوالش شوم و بپرسم چرا این روزها کمتر او را روی پرده و قاب تلویزیون می بینیم.

پاسخ، همان بود که بارها و بارها از زبان پیشکسوتان شنیده ایم.

با همان لهجه شیرین و لحن صمیمی همیشگی گفت: خب، کاری ندارم.

پیشنهادی ندادند، ما هم در خانه نشستیم.

پرسیدم مشکل از فیلمنامه هاست یا اساساً تمایلی به همکاری وجود نداشته؟ مکثی کرد، آهی کشید و آرام گفت: پیشنهادی ندادند.

بالاخره هنر همین است دیگر.

ما هم طلبکار کسی نیستیم.

جمله هایی ساده، بی ادعا و در عین حال تلخ؛ جمله هایی که انگار به امضای نانوشته سرنوشت بسیاری از بازیگران باسابقه بدل شده است.

این روایت، تازه و منحصر به جهانبخش سلطانی نیست.

پیش از او محمد فیلی در مقطعی، جهانگیر الماسی در زمانی دیگر، و صدرالدین حجازی در روزهای بیماری از همین بی توجهی ها گفتند.

رضا رویگری، با تمام سابقه و محبوبیتش، در دوران سالمندی از بی خبری ها و نبود کار گلایه کرد و سعید پیردوست نیز نمونه ای روشن از همین چرخه فراموشی است.