FPVهای انتحاری ، فیبر نوری و فروپاشی جنگ الکترونیک

تا همین چند سال پیش، پهپادهای انتحاری FPV بیشتر شبیه اسباب بازی های مرگبار بودند؛ ارزان، سریع، اما شکننده در برابر اخلال.

جنگ روسیه و اوکراین اما نشان داد که وقتی یک سیم نازک جای امواج را می گیرد، - به گزارش تابناک؛FPV انتحاری، در ساده ترین تعریف، یک پهپاد کوچک، چابک و ارزان است که به جای بازگشت، برای برخورد نهایی ساخته شده.

اما همین تعریف ساده، در میدان نبرد اوکراین به پیچیده ترین شکل ممکن تکامل پیدا کرد.

وقتی هر دو طرف جنگ، به سطح بالایی از اخلال رادیویی رسیدند، ارتباط پهپادها با اپراتورها به پاشنه آشیل تبدیل شد.

لینک های رادیویی قطع می شدند، تصویر می پرید، کنترل از دست می رفت و پهپاد، قبل از رسیدن به هدف، بی اثر می شد.

در همین نقطه بود که ایده ای قدیمی با ظاهری جدید برگشت: هدایت با سیم، اما این بار نه کابل مسی، بلکه فیبر نوری.

فیبر نوری در FPVهای انتحاری، عملاً همان کاری را می کند که رادیو دیگر نمی تواند.

داده تصویر، فرمان های کنترلی و تلماتری پرواز، همگی از طریق یک رشته بسیار نازک فیبر منتقل می شوند؛ رشته ای که از لحظه برخاستن پهپاد تا لحظه برخورد، پشت سر آن باز می شود.

نتیجه چیست؟ ارتباطی پایدار، غیرقابل شنود و تقریباً مصون از اخلال الکترونیکی.