شبکه ای که قطع نمی شود؛ چرا سازمان ها هنوز به بیسیم تکیه دارند و چرا آینده از آنِ رادیوی دیجیتال است؟

در جهانی که همه چیز به اینترنت، سرور و فیبر نوری گره خورده، هنوز یک ابزار قدیمی اما سرسخت وجود دارد که در لحظه بحران، اولین و گاهی تنها گزینه ارتباطی سازمان هاست؛ - از نیروهای امدادی و نظامی تا صنایع بزرگ، فرودگاه ها و حتی شرکت های خدمات شهری، بیسیم نه فقط یک وسیله ارتباطی، بلکه ستون فقرات فرماندهی و کنترل است.

این گزارش تلاش می کند به زبان ساده اما فنی و تحلیلی توضیح دهد چرا سازمان ها همچنان به شبکه های رادیویی متکی هستند، چرا این شبکه ها به شدت حساس و حیاتی اند و چرا گذار از سیستم های آنالوگ به رادیوی دیجیتال، یک انتخاب لوکس نیست، بلکه یک ضرورت عملیاتی است.

به گزارش تابناک؛ بیسیم در ذهن بسیاری از مردم هنوز با تصویری ساده گره خورده؛ یک دستگاه دستی، یک دکمه PTT و چند صدای خش دار روی هوا.

اما در دنیای سازمانی، بیسیم نه یک وسیله ساده، بلکه یک شبکه است؛ شبکه ای مستقل، امن، سریع و تا حد زیادی خودکفا.

تفاوت اصلی همین جاست.

سازمان ها دنبال تماس تلفنی معمولی نیستند، آن ها به ارتباطی نیاز دارند که همزمان، گروهی، لحظه ای و بدون وابستگی به زیرساخت های عمومی عمل کند.

در عملیات واقعی، چه یک حادثه شهری باشد، چه یک مانور نظامی یا یک بحران طبیعی، زمان معنا ندارد؛ ثانیه ها تعیین کننده اند.