نخستین پرترهٔ زن در تاریخ عکاسی

 این تصویر، نه فقط چهرهٔ او را، بلکه آغاز رابطهٔ انسان و ماشینِ تصویرگر را ثبت کرد.

در آن دوره، پرتره سازی تنها از طریق نقاشی ممکن بود و دسترسی به آن برای طبقات بالا محدود.

- در یکی از نخستین روزهای سال 1839، در آزمایشگاهی کوچک در نیویورک، زنی جوان در برابر دوربین نشست و برای بیش از یک دقیقه بی حرکت ماند.

نور خورشید از پنجره ای باریک بر چهره اش تابید، پودر آرد روی پوستش نشسته بود تا تضاد نور و سایه بهتر دیده شود، و در سکوتی سنگین، لحظه ای ثبت شد که بعدها به یکی از بنیادی ترین تصاویر تاریخ بشر تبدیل گشت.

آن زن، دوروتی کاترین درِیپر بود و برادرش، جان ویلیام درِیپر، نه عکاس حرفه ای بلکه دانشمندی بود که تازه از آزمایش های نور و شیمی بازگشته بود.

به گزارش تابناک به نقل از یک پزشک؛ در زمانی که بیشتر مردم حتی مفهوم عکاسی (Photography) را نمی دانستند، دوروتی در برابر دستگاهی نشست که قرار بود زمان را متوقف کند.

این تصویر، نه فقط چهرهٔ او را، بلکه آغاز رابطهٔ انسان و ماشینِ تصویرگر را ثبت کرد.

در آن دوره، پرتره سازی تنها از طریق نقاشی ممکن بود و دسترسی به آن برای طبقات بالا محدود.

اما دگرئوتیپ (Daguerreotype) راهی تازه گشود؛ راهی که به مردم عادی اجازه می داد چهره شان را ببینند و جاودانه کنند.