اینترنت باز می گردد؛ اما چیزی فراموش نمی شود!

درباره شراط فعلی، از بروز و ظهور مشکلات اقتصادی تا اعتراضات و اغتشاشات، تا بسته شدن اینرنت و ادامه داستان، نگاهی تازه تر به موضوع «فراموشی»به مسئولان تجویز می شود.

- چندی پیش، بیش از همیشه درگیر فراموشکاری بودم.

به راحتی فراموش می کردم.

دردم را به طبیب رساندم تا شاید تدبیری بیندیشد و تجویزی کند.

آقای دکتر که گویا خود، از پیش، پی به احوال من برده بود، برایم از حافظه و مغز و خاصیت آن گفت و گفت که حافظه آدمی، نهایتا تعداد پنج موضوع را می تواند به عنوان موضوعات اصلی در خود نگه دارد و پردازش کند.

وقتی موضوع ششم بخواهد وارد حافظه شود، مغز، خود به خود یکی از موضوعات پیشین را از مرکزیت خارج خواهد کرد تا جا برای میهمان جدید باز شود.

سپس گفت که آنچنان گاه انبوه موضوعات وارد دنیای ذهن ما می شوند که چه بسا خودمان هم خبر نداریم.

اما افزایش هر میهمان، به معنای حذف یکی از میهانهای قبلی خواهد بود.

باید ذهن را از انبوه مساله خالی کرد.

انگار باید مغز را شستشو داد، اما نه معنای رایجش.

این انبار ذهنی.

حافظه تک تک ما شاید چنین باشد.

فراموشی اما، به معنای عدم شدن نیست.

حتی آنجایی که فکر می کنیم موضوعی به فراموشی سپرده شده است، اما وقتی که ضرورت باشد، از یک جایی و از یک روزنه ای، آن را بروز خواهد داد.