روزنامه نگاری زنده است؛ بدون اینترنت بدون گوگل

روزنامه نگاری، این پدیده مدرن و مدرنیته، حالا در قطع اینترنت، به دنیای کهنه پرتاب شده تا تناقضی عجیب ظاهر شود.

این پدیده روز حالا اسیر گذشته شده هر چند در سوژه و جسارت همچنان نو است.

- عصرایران؛ رضا غبیشاوی - روزنامه نگاری با قطع اینترنت، به گذشته پرتاب شده؛ وقتی نه خبری از اینترنت بود نه گوگل؛ نه منابع اصلی در دسترس بودند نه رسانه های خارجی را می شد ورق زد و اسکرول کرد؛ نه هوش مصنوعی وجود داشت که از آن کمک گرفت نه ویکی پدیا و گوگل مپ که اطلاعات عمومی را سرچ کرد.

نه توییتر وجود داشت نه اینستاگرام و نه حتی تلگرام.

شرایط عجیب و غریب، سخت و غیرقابل باوری است.

اینترنت قطع شده و تنها یک شبکه داخلی متصل است که به اشتباه به آن می گویند اینترنت ملی! .

  برگشته ایم به دهه 70 وقتی شبکه های ماهواره و تلکس تنها منبع دریافت اخبار جهان بودند.

واکمن را کنار تلویزیون قرار می دادیم وقتی شبکه های ماهواره ای خارجی خبر جدید را پخش می کردند تا صدا را ضبط و سپس پیاده و ترجمه کنیم.

بعدها که مهارت بالاتر رفت همزمان با پخش از شبکه ماهواره ای، خبر را ترجمه و تایپ و تنظیم می کردیم.

حتی عکس از حوادث صفحه تلویزیون، جای خود را در صفحه اول روزنامه ها پیدا کرد.