در خاطرات ناصرالدین شاه؛ تنبلی در دربار و شیوع وبای شدید در بصره

غروبی زنانه شد.

همه زن ها بودند؛ غلام بچه ها.

گربه ها بازی می کردند.

غلام بچه ها همه به علاوه لیلا و گوزگلدی، اشتراشتران بازی کردند.

- غروبی زنانه شد.

همه زن ها بودند؛ غلام بچه ها.

گربه ها بازی می کردند.

غلام بچه ها همه به علاوه لیلا و گوزگلدی، اشتراشتران بازی کردند.

 ناصرالدین شاه قاجار در خاطرات روز سه شنبه 11 شوال 1287 (13 دی 1249) نوشت: در یعقوبیه اطراق شد.

به تماشای عکس های قدیم خودمان و تنبلی و غیره گذشت.

دیروز پاشا می گفت: در عماره [و] بصره، ناخوشی وبای شدید پیدا شده است، در نجف و بغداد هم جزیی هست.

تیمورمیرزا هم دیروز می گفت: شبی که اردو سمت سامره رفت، من در کاظمین بودم، اقبال الدوله هم بود، شاهزاده هندی تازه با کشتی از هند وارد بغداد شده است.

– برادر همان شاهزاده ای است که در طهران بود و برادر آن که در کربلا دیدم – تیمور می گفت: شب آوردیم کاظمین، زیاد خنده داشت.

دو نفر آدمش، شب آفتاب گردان هندیِ بزرگ سر چوب کرده، هر طرف رویش را می کرد نگاه می داشتند شمسیه [سایه بان] را که روی شاهزاده به روشنی نیفتد.

 دو نفر آدم دیگرش، هر یک، یک پر طاووس در دست بادش می زدند، به طور گُبرگه [میل] زورخانه می چرخاندند که پشه روی شاهزاده ننشیند.

خودش هم تاجی سرش بود، جقه بزرگ بدلی، دو شمشیر هم بسته بود.