امام موسی کاظم (ع)؛ روشنی چراغ ایمان در زندان های تاریک عباسی

زندگی امام کاظم (ع)، نمونه ای والا از مقاومت آرام، صبر بلند و ایستادگی در برابر ظلم عباسیان بود.

او نه در میدان جنگ که در میدان دل ها، فاتح قلوب گشت.

- امام موسی کاظم (ع)؛ روشنی چراغ ایمان در زندان های تاریک عباسی ایسنا/آذربایجان شرقی زندگی امام کاظم (ع)، نمونه ای والا از مقاومت آرام، صبر بلند و ایستادگی در برابر ظلم عباسیان بود.

او نه در میدان جنگ که در میدان دل ها، فاتح قلوب گشت.

در حالی که خلفای ستمگر به عیش و طغیان مشغول بودند، امام در زندان های تاریک بغداد، چراغ ایمان را روشن نگه می داشت.

امام موسی کاظم (ع) اسوه ای بی مانند از صبر، بندگی و مجاهده خاموش در برابر ظلم و ستم بود؛ الگویی ماندگار برای انسان مؤمن در هر زمان است.

به گزارش ایسنا، لقب کاظم ، امام موسی بن جعفر(ع) برگرفته از آیه شریفه قرآن است که می فرماید والکاظمین الغیظ ؛ یعنی کسانی که خشم خود را فرو می برند.

این صفت جلوه ای بارز از شخصیت امام کاظم(ع) بود.

او در اوج فشار، ظلم و زندان، هیچ گاه واکنشی از سر خشم و انتقام نداشت.

دل دریایی اش چنان وسعتی داشت که طوفان های خشم در آن محو می شدند.

او را باب الحوائج خوانده اند، زیرا در میان مردم، نه تنها مرجع علمی و معنوی بود، بلکه مأمن بی پناهان و دل شکستگان.