این رسم امانت داری نبود

همین شرایط پیچیده، فرصتی کم نظیر برای یک گفت وگوی ملی میان نخبگان دلسوز و تلاشی جدی برای اصلاح مسیر انحرافی فراهم کرده است.

اکنون توجه جامعه به این پرسش جلب شده که «مسیر آینده ایران چگونه رقم خواهد خورد؟» این پرسش ساده، - وقتی رهبرکبیر انقلاب از دنیا رفت، این نظام را که با خون صدها هزار شهید گلگون کفن برپاشده، به امانت سپرد.

اکنون 36 سال از ارتحال امام گذشته و خوب است نگاهی به مسیر طی شده بیافکنیم، شرایط موجود را ببینیم و کلاه خود را قاضی کنیم که آیا امانتدار خوبی بودیم؟ آیا توانستیم الگویی را که بنیانگذاران انقلاب چون شهید مطهری و شهید بهشتی و آیت الله هاشمی در ذهن داشتند، به منصه ظهور برسانیم؟ آن روز پسرم بخشی از سخنرانی شهید بهشتی را گذاشته بود و می پرسید، واقعا شرایط حاضر کشور با آن چشم اندازی که طراحان و پایه گذاران نظام اسلامی در نظر داشتند، چه نسبتی دارد؟ ما که می خواستیم یک الگوی عملی از حاکمیت در چارچوب قوانین الهی به دنیا عرضه کنیم، چرا به اینجا رسیدیم؟ سوال درست تر این است که نقطه انحراف انقلاب کجا بود؟ وقتی شعار شوم بازگشت پهلوی را در خیابان می شنویم، باز می خواهیم به روایت سازی خودمان دلخوش کنیم و از خواب غفلت بیدار نشویم.