گابریل گارسیا مارکز ؛ سبیلی که هیچ وقت تراشیده نشد؛ فراری از روانکاوی

گابریل گارسیا مارکز نویسنده معروف کلمبیایی و برنده جایزه نوبل ادبی، ازجمله نویسندگانی است که مردم کتاب خوان و غیرکتاب خوان ایران او را می شناسند.

- همین پسرش می گوید شب سال نوی 2000 که مارکز 72 ساله می شد و او 40 ساله، از اهالی خانواده قول گرفته بود شب سال نو را کنار او باشند.

این قول طی سال های قبل از 2000 و بعد از آن گرفته می شد و مارکز بر آن اصرار داشت.

مارکز پس از آن سال نو، 15 سال دیگر هم زندگی کرد.

یکی از جملاتی که پسرش از او نقل می کند، این است: آدم یک روز بیدار می شود و می بیند پیر شده است.

همین جور یکهو، بی هیچ اخطار.

مارکز پس از رسیدن به 72 سالگی، یک جمله را زیاد تکرار می کرد: خیلی ها که دارند می میرند؛ قبلا نمی مردند.

او در خانواده خود گفته بود هرکسی سه عُمر دارد: عمومی، خصوصی و سری.

ماه مارس 2014 که مرسدس همسر گابو برای دومین بار از سرطان جان به در برده بود، خود مارکز دچار حواس پرتی سختی شده و بر پاسخ دادن سوال های معمولی هم توانا نبود.

در آن مقطع خانواده مارکز متوجه شدند او به سرطان ریه یا کبد مبتلا شده و به تعبیر خودشان، کارش تمام است! گابریل گارسیا مارکز از یکی دوسال پیش از این مقطع، کاملا آگاه بود که به تحلیل رفتن حافظه دچار شده و به مرور حافظه خود را از دست می دهد.