بامداد خمار؛ وقتی برند جای درام را می گیرد/ این کلیشه های احساس فروش 

وقتی آثار نویسندگانی چون احمد محمود، گلشیری، رضا امیرخانی و حتی بسیاری از نویسندگان جوان معاصر، ظرفیت های به مراتب غنی تری برای سریال شدن دارند؛ - بامداد خمار؛ وقتی برند جای درام را می گیرد/ این کلیشه های احساس فروش  وقتی آثار نویسندگانی چون احمد محمود، گلشیری، رضا امیرخانی و حتی بسیاری از نویسندگان جوان معاصر، ظرفیت های به مراتب غنی تری برای سریال شدن دارند؛ از تضادهای اجتماعی تا بحران های هویتی و ساختارهای پیچیده روایت، چسبیدن به متنی ساده و مصرف شده، نوعی محافظه کاری فرهنگی یا سودمحوری بی دردسر است.

    عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر -  انتخاب رُمانِ بامداد خمار برای تبدیل شدن به یک سریال، بیش از آنکه یک تصمیم هنری و دراماتیک باشد، بیشتر انتخابی مبتنی بر نوستالژی و برندشناسی به نظر می رسد.

    بی تردید بامداد خمار در زمان انتشار خود کتابی عامه پسند و محبوب بود؛ رمانی که توانست احساسات عاشقانه نسل خاصی را نمایندگی کند.

اما محبوب بودن در گذشته، الزاماً به معنای قابلیت دراماتیک برای امروز نیست.

امروز با انبوهی از رمان ها و داستان های ایرانی روبه رو هستیم که هم از نظر ساختار روایی و هم از حیث پیچیدگی شخصیت و لایه های اجتماعی، به مراتب ظرفیت بیشتری برای اقتباس سریالی دارند.