«آرش» بیضایی چگونه از اسطوره و تاریخ عبور می کند؟

بیضایی در حوالی 19 سالگی نسخه اولیه نمایشنامه «آرش» را نوشت.

نگاه بیضایی در روایت اسطوره تنها به خوانش دوباره و معرفی خلاصه نمی شود بلکه بیضایی با بازخوانی اسطوره می کوشد تا با توجه به زیرمتن و لایه های پنهان و عوامل زمینه ای، - بیضایی در حوالی 19 سالگی نسخه اولیه نمایشنامه آرش را نوشت.

نگاه بیضایی در روایت اسطوره تنها به خوانش دوباره و معرفی خلاصه نمی شود بلکه بیضایی با بازخوانی اسطوره می کوشد تا با توجه به زیرمتن و لایه های پنهان و عوامل زمینه ای، اسطوره را از نگاه خود بازیابی کند و دست به روایتی بزند که از تاریخ عبور می کند.

بهرام بیضایی نمایشنامه نویس و کارگردان برجسته ایرانی بود که پنجم دی همزمان با زادروز هشتاد و هفت سالگی اش درگذشت.

بیضایی در سالها آفرینش و کوشش هنری خود نمایشنامه های مختلفی چون مرگ یزدگرد ، سهراب کشی ، آرش ، شب هزار و یکم ، مجلس شبیه در ذکر مصائب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین ، مجلس ضربت زدن ، کارنامه بندار بیدخش ، افرا ، ندبه و … را به نگارش درآورد و روی صحنه برد.

او همچنین در سینما نیز آثار ماندگاری چون باشو غریبه کوچک ، مسافران ، شاید وقتی دیگر ، سگ کشی ، غریبه و مه و… را ساخت.

بیضایی در کنار فعالیت های هنری اش سال ها به پژوهش در تئاتر و نمایش شرق پرداخت و در کنار نگارش کتاب های علمی به �