چرا بیشتر مدیرعامل های شرکت های بزرگ دنیا مهندس اند؟

چرا شرکت ها دیگر دنبال کسی نیستند که فقط اکسل بلد باشد، بلکه مدیری می خواهند که بداند محصول چگونه کار می کند؟ - او خودش اعتراف می کند: من هرگز شغلی نداشتم که ذره ای به شیمی ربط داشته باشد.

پس چرا این مدرک به او کمک کرد تا به چنین جایگاهی برسد؟ او می گوید: نظم و انظباطی که در آن رشته یاد گرفتم، به من حل مسئله را آموخت و کسب وکار، واقعاً چیزی جز حل مسئله نیست.

این جمله کلیدی است.

چه بخواهید یک پل روی رودخانه بزنید، چه بخواهید موشکی را به مریخ بفرستید و چه بخواهید استراتژی مالی یک شرکت عظیم را در دوران رکود طراحی کنید، شما به مهارت واحدی نیاز دارید: توانایی شکستن یک مشکل بزرگ به قطعات کوچک تر، تحلیل داده ها و توسعه ی راه حلی کارآمد.

مهندسان همیشه ساختار بخشیدن به آشوب را تمرین می کنند؛ مهارتی که در هر صنعتی، از بانکداری تا خرده فروشی، خریدار دارد.

مدیرعامل فردا چه کسی است؟ با این تفاسیر فکر می کنید باید روی دانشکده های مدیریت خط قرمز بکشیم و دوران MBA را پایان یافته بدانیم؟ قطعاً نه.

مدیریت کسب وکار هنوز هم دانش ارزشمندی است و بسیاری از مهندسان موفق مانند تیم کوک و لیسا سو، بعداً با دوره های مدیریتی دانش خود را تکمیل کرده اند.

اما سیگنالی که بازار امروز مخابره می کند از کنار رفتن انحصار MBA حکایت دارد.