آقایان مسئول برای صبر مردم پشتوانه ای دارید؟!

وقتی از مردم خواسته می شود «صبر کنند»، باید پرسید این صبر قرار است با چه پشتوانه ای انجام شود؟ با حقوقی که پیش از نیمه ماه به پایان می رسد؟ با اجاره بهایی که هر سال جهشی غیرقابل پیش بینی دارد؟ یا با نظام حمایتی ای که خود مسئولان نیز به ناکارآمدی آن اذعان دارند؟ - آقای رییس جمهور، وزرا، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و دیگر مسئولان اجرایی و تقنینی کشور! این مطلب نه از سر هیجان نوشته شده و نه با نیت تخریب.

پرسشی است ساده، بنیادین و در عین حال سرنوشت ساز؛ پرسشی که اگر صادقانه به آن پاسخ داده شود، بسیاری از سیاست ها، تصمیم ها و حتی اولویت های حکمرانی نیازمند بازنگری جدی خواهد بود.

به گزارش تابناک به نقل از اطلاعات؛ آیا شما می توانید با درآمد یک کارگر یا کارمند عادی، در شرایط فعلی اقتصاد ایران و با این سطح از تورم و گرانی، زندگی کنید؟ منظور از زندگی نه رفاه است و نه تجمل.

سخن از تأمین حداقل های معیشت است؛ اجاره یک خانه معمولی، هزینه خوراک روزانه، درمان، آموزش، رفت وآمد و اندکی امنیت روانی برای فردا.

همان چیزی که قانون اساسی از آن به عنوان زندگی شرافتمندانه یاد می کند و بارها در سخنرانی های رسمی بر آن تأکید شده است.

حداقل دستمزدی که هر سال با چانه زنی های طولانی تصویب می شود، در عمل حتی پاسخ گوی هزینه های پایه نیست.