از شریفی زارچی تا مهدی نصیری؛ منتقد یا شریک پروژه آشوب؟

سروش پس از ربودن رییس جمهور قانونی ونزوئلا توسط ترامپ و هم زمانی آن با مواضع مقامات غربی در حمایت از آشوب های خیابانی به این رفتار های دولتمردان غربی انتقاد کرده و می گوید: - هر نظام سیاسی منتقدانی دارد، ساختار سیاسی ایران نیز از این قائده مستثنی نیست.

آنچه، اما در فضای انتقادات جلب توجه می کند این است که برخی منتقدان فارغ از درست و غلط بودن اظهاراتشان، مرزی بین نقد شرافتمندانه و نقد ریاکارانه غائلند و سعی می کنند آن را در چهارچوبی که واقعاً به آن معتقدند بیان کنند.

برخی دیگر، اما هر روز به رنگی در آمده و از هر فرصتی برای تقابل استفاده می کنند بدون آنکه توجه کنند آنچه فریاد می زنند چقدر با واقعیت و یا حتی پیشینه خودشان همخوانی دارد.

در فضایی که شریفی زارچی ها اخبار دروغ منتشر کرده و بعد از آشکار شدن ماجرا بدون هیچ عذرخواهی آن را پاک می کنند، برخی منتقدان نیز هستند که اصل را به جای هویت سازی شخصی بر منافع ملی گذاشته و مرزی بین شرافت و عدم شرافت قائل می شوند.

البته تأکید بر مؤلفه شرافت به معنی اصل محتوا نقد نیست؛ اما در تلاطم اظهارنظر های متناقض این عنصر دُر گرانبهایی است که باید آن را قدر دانست.

نان به نرخ شرافت علی شریفی زارچی که در ایام آشوب های 1401 نقش پررنگی در فضای رسانه ای ایفا کرد و با افرادی که فضای دانشگاه شریف از انت