از موش تا اژدهای فساد

محیط زندگی ما انسانها، سازمانهاوگروه های انسانی بطور طبیعی مقتضای جمع صلاح و فساد هست و اساسا بستر آزمایش و رشد ابناء بشر اینگونه تقدیر شده که در محیط مشحون از خوب وبد، ارزش و ضد ارزش، خیر وشرو بطور کلی حق و باطل باشد و با این ملاحظات از مبادی به سوی مقاصد حرکت نمایند حال سوال این است که در این حرکت اولویت پرداختن به کدامیک از آنهاست؟ امور ایجابی و باید ها رامقدم بداریم ویا اینکه نباید ها و موانع را از مسیرراه برداریم؟ بعنوان مثال در محیط های کسب وکار توصیه به رعایت مقررات و قوانین و عرف درست بازار اولویت دارد یابرخورد با افرادی که بخاطر سود و تمول و با دور زدن قوانین وکاربست رانت واقدامات ویژه به مردم خیانت می کنند؟ یا در یک سازمان سیاسی و حزبی باید باتبیین و تقویت نگاه قدسی به حزب و قدرت از آن برای تاسیس نهادخرد جمعی و خدمت به مردم استفاده کرد ویا اینکه با رویکرد قدرت طلبی و استفاده از امکانات حزبی مبارزه نمود.

واقعا راه کار چیست؟ بانگاهی به مبانی دینی و معرفتی میتوان گفت تقدم با دفع فساد وسپس جلب صلاح و منفعت است برابر منقول در تاریخ اسلام، رسول الله (ص) هنگام بعثت تا چند سال شعارشان کلمه تهلیل یعنی لا اله الا الله بود که مبتنی بر نفی الهه ها و بالطبع اثبات الله بود.