نویسنده ای که انتقاد و طنز ویژگی کارش بود

سیدمحمدعلی جمال زاده با تشویق محمد قزوینی برای داستان «فارسی شکر است»، نویسندگی برایش جدی شد؛ نویسنده ای که انتقاد و طنز ویژگی کارش بود.

- نویسنده ای که انتقاد و طنز ویژگی کارش بود سیدمحمدعلی جمال زاده با تشویق محمد قزوینی برای داستان فارسی شکر است ، نویسندگی برایش جدی شد؛ نویسنده ای که انتقاد و طنز ویژگی کارش بود.

او در یکی از آخرین مصاحبه هایش گفته بود: همه وحشتم این است که جایی یک داستانِ نیمه تمامِ نوشته شده و فراموش شده داشته باشم.

به گزارش ایسنا، سیدمحمدعلی جمال زاده، پایه گذار داستان نویسی جدید فارسی در جمادی الآخر 1309، دی 1270 در اصفهان متولد شد.

پدرش، سیدجمال الدین واعظ اصفهانی مشهور به صدرالمحققین، از خطیبان مشهور مشروطه خواه بود.

جمال زاده نیز، به تأسی از پدر، دلبستگی وافر به شیوه محاوره و اَمثال زبانزدِ مردم یافت و زبان داستان های خود را بر آن پایه نهاد.

می توان گفت تأثیر پدر سبب شده است تا گاه داستان هایش در ملتقای قصه و خطابه منبری جای گیرد.

محمدعلی تحصیلات مقدماتی خود را در مکتبخانه های اصفهان آغاز کرد و در مدارس جدید تهران ادامه داد.

بعدها، در رمان حسبِ حالیِ سروته یک کرباس، از رنجی نوشت که بر اثرِ شیوه آموزشیِ سخت گیرانه مکتبخانه ها برده بود_ رنجی که تا پایانِ عمر، کابوس خواب هایش بود و سرانجام، در داستان�