ونزوئلا و درس هایی برای ایران

 سید محمد حسینی سفیر سابق ایران در عربستان سعودی در روزنامه شرق نوشت: حمله شبانه آمریکا به ونزوئلا و انتقال رییس جمهور ونزوئلا و همسرش به آمریکا برای محاکمه، پدیده ای جدید و البته اسفناک در تاریخ روابط بین الملل پس از جنگ جهانی دوم بود و علامتی جدی از افول نهادها و رژیم های بین المللی و البته تمسخر حقوق بین الملل از جانب ترامپ و تیم او محسوب می شود.

ترامپ با جایگزین کردن زور به جای اقناع ، سیاست خارجی آمریکا را شخصی کرده و اعتبار نسبی آمریکا در سیاست بین الملل را در خدمت بلندپروازی و عظمت طلبی شخصی خود قرار داده است.

آنچه در رویه سیاست خارجی آمریکا در دولت دوم ترامپ شاهد هستیم، افول هژمونی و ترویج زورمندی در سیاست خارجی آمریکاست؛ رویه ای که در کوتاه مدت برای آمریکا آورده های محدودی دارد اما در بلندمدت هزینه های هولناکی را به این کشور وارد خواهد کرد.

  زور در نقطه مقابل هژمونی قرار دارد.

هرچقدر زور عیان تر باشد، نشان از افول هژمونی است؛ چه اینکه هژمونی ترکیبی از قدرت و رضایت است و زور یکی از چند وجه و چهره های قدرت محسوب می شود.

با بهره گیری از نظریه ثبات هژمونیک رابرت گلپین، هژمونی در گرو چهار عنصر توانمندی نظامی بی رقیب، توان ائتلاف سازی سیاسی، قدرت بالای اقتصادی و قدرت ایدئولوژیک است.