جهان پهلوان تختی؛ سنگ محکی برای با مردم بودن!

نام تختی از این رو هنوز زنده است، که هر بار بی عدالتی رواج می یابد و مردم نادیده گرفته شده و قهرمانان کوچک می شوند، یاد او مثل یک هشدار برمی گردد.

- امروز که ورزش ایران از کمبود الگو رنج می برد، بازگشت به تختی، بازگشت به گذشته نیست؛ بازگشت به معیار است.

معیاری که می گوید قهرمان بودن بدون مسئولیت اجتماعی، یک پیروزی ناقص است.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، هفدهم دی ماه مصادف است با پنجاهمین سالروز مرگ جهان پهلوان غلامرضا تختی اسطوره بی بدیل تاریخ معاصر ایران.

کسی که با گذشت ده ها سال از مرگ رازآلودش همچنان نماد پهلوانی و جوانمردی در ورزش ایران محسوب می شود.

غلامرضا تختی را نمی شود فقط در تاریخ ورزش جست و جو کرد؛ او در تمام دوران زندگی و پس از مرگ یک پرسشِ زنده بوده و هست.

پرسشی که هر نسل، هر مدیر، هر قهرمان و هر مدعیِ اخلاق باید روزی به آن پاسخ بدهد؛ اینکه با مردم چه نسبتی داری؟ کجای جریانات مربوط به مردم ایستاده ای؟! تختی در کشتی به همه آنچه باید می رسید رسید.

قهرمانی جهان، المپیک و پهلوان ایران شد، اما در قهرمانی متوقف نماند.

او در فردای دوران با شکوه قهرمانی اش راهی را انتخاب کرد که نه مدال داشت، نه تشویق و پاداش و سکو؛ راهی که تبدیل به راز جاودانگی اش شد.