چرا باید تاریخ سیاه پهلوی دوباره گفته شود؟!

هر بار صدای اعتراض ایرانیان بلند می شود، رضا پهلوی و اپوزیسیون خارج نشین آن را به سکویی برای قدرت خود تبدیل می کنند؛ اما پرونده سیاه فساد مالی و رسوایی های خاندان پهلوی ثابت می کند این تنها بازی برای منافع شخصی است.

- هر بار که در ایران صدای اعتراض یا نارضایتی از سوی بخشی از جامعه بلند می شود، یک سناریوی تکراری هم زمان در بیرون از مرزها کلید می خورد؛ اپوزیسیون خارج نشین، و در رأس آن ربع پهلوی، بی درنگ تلاش می کند این اعتراضات را نه به عنوان یک پدیده اجتماعی درون زا، بلکه به مثابه فرصتی برای بازتولید مشروعیت سیاسی خود مصادره به مطلوب کند.

الگویی ثابت که در آن، هر اعتراض مردمی به سکویی برای معرفی پهلوی به عنوان آلترناتیو حکومت ایران تبدیل می شود؛ ادعایی پرطمطراق که زیر بار سنگین واقعیت های تاریخی و اسناد غیرقابل انکار فرو می ریزد.

به گزارش تابناک به نقل از ایمنا، واقعیت این است که خاندان پهلوی، که رضا پهلوی خود را وارث سیاسی و تاریخی آن می داند، با پرونده ای قطور از فسادهای مالی، رانت خواری، چپاول ثروت ملی و رسوایی های اخلاقی شناخته می شود؛ پرونده ای که نه توسط منتقدان، بلکه به روایت نزدیک ترین افراد به دربار، از اسدالله علم و امیرعباس هویدا گرفته تا مقامات رسمی خود رژیم پهلوی، ثبت و مستند شده است.