خودروساز پاسخ گو یا مصرف کننده تنها؟ بازخوانی حقوقی رابطه ای نامتوازن در بازار خودرو ایران

بازار خودرو در ایران سال هاست میان انحصار، تعهدات مبهم و خدمات پس از فروشی که اغلب در حد شعار باقی می ماند، دست به دست می شود.

- به گزارش تابناک؛ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان خودرو قرار بود توازن را به این رابطه نابرابر بازگرداند؛ اما پرسش اساسی این است که آیا این قانون توانسته از متن به عمل برسد، یا همچنان مصرف کننده حلقه ضعیف زنجیره ای است که همه چیز در آن به نفع خودروساز تفسیر می شود؟ بازار خودرو در ایران، برخلاف بسیاری از بازارهای رقابتی دنیا، ساختاری شبه انحصاری دارد.

همین ویژگی، نقطه آغاز اغلب چالش های حقوقی میان مصرف کننده و خودروساز است.

در چنین بازاری، انتخاب به معنای واقعی کلمه وجود ندارد و مصرف کننده ناگزیر است شروطی را بپذیرد که در یک بازار رقابتی اساساً قابل تحمیل نیست.

قانون گذار با درک این عدم توازن، تلاش کرده است با تصویب مقررات حمایتی، حداقلی از تعادل حقوقی را برقرار کند؛ اما اجرای این مقررات، خود به مسأله ای مستقل تبدیل شده است.

قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان خودرو، به طور مشخص بر سه محور استوار است: کیفیت و ایمنی خودرو، شفافیت قرارداد فروش، و تعهدات خدمات پس از فروش.

در سطح نظری، این قانون ظرفیت بالایی برای دفاع از مصرف کننده دارد.