خاطره یکی از غواصان کربلای 4؛ راهی جز مرگ نداشتیم و متوجه زخم های سیم خاردار نشدیم

در این گیرودار، تیرباری روی ما کلید کرده بود و بهمان اجازه حرکت نمی داد.

آقا مجید به آرپی جی زن گفت تیربار را خاموش کند.

آرپی جی زن آماده شلیک شد، - به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، سید جعفر حسینی ودیق یکی از غواصان عملیات های کربلای 4 و 5 است که این روزها تبدیل به یکی از راویان سال های دفاع مقدس شده و اصرار زیادی هم بر زنده نگه داشتن نام همقطارانش دارد.

او ازجمله غواصان گردان ولی عصر (عج) از لشکر 31 عاشورا است که در کربلای 4 ماموریت پیدا کردند به جزیره ام الرصاص عراق حمله کنند و مرور خاطره اش از حضور در عملیات کربلای 4 در روزها و ایامی که در سالروز اجرای عملیات کربلای 4 و سپس کربلای 5 (19 دی 1365 تا 6 فروردین 1366) به سر می بریم، بی لطف نیست.

پیش از این، خاطرات غواصان کربلای 4 و 5 را در قالب مطالب زیر مرور کرده ایم؛ * زمزمه پدری که دو پسرش در جنگ شهید شدند/الهی اکبر از تو اصغر از تو! در ادامه مشروح خاطره سیدجعفر حسینی ودیق را از شب کربلای 4 می خوانیم؛ پشت مواضع عراقی ها در ام الرصاص رسیده بودیم.

سنگرهای بتونی، منظم و به هم پیوسته عراقی ها کنار ساحل دیده می شد.

این سنگرها با دیوارهایی به هم وصل شده بودند.

ما همچنان فین می زدیم تا جریان آب ما را با خود نبرد.