تحلیل روان شناختی فیلم «باشو غریبه کوچک»

فیلم باشو غریبه کوچک به کارگردانی بهرام بیضایی، اثری نمادین و انسانی است که موضوعات مهمی مانند ازخودبیگانگی، ترس، پذیرش، همبستگی و تأثیرات جنگ بر روان انسان ها، - فیلم باشو غریبه کوچک به کارگردانی بهرام بیضایی، اثری نمادین و انسانی است که موضوعات مهمی مانند ازخودبیگانگی، ترس، پذیرش، همبستگی و تأثیرات جنگ بر روان انسان ها، به ویژه کودکان را بررسی می کند.

فیلم باشو، غریبهٔ کوچک از منظر روان شناختی، روایتِ مواجهه ی یک کودکِ آسیب دیده با جهانِ پس از فقدان و جنگ است.

باشو، که از دلِ ویرانی و ترومای جنگ جدا شده، حاملِ اضطراب، ترس و گسستِ عاطفی است؛ کودکی که زبان، مکان و احساسِ امنیت را هم زمان از دست داده است.

سکوت ها، کابوس ها و رفتارهای تدافعی او نشانه های آشکارِ روانِ زخمی اند؛ روانی که هنوز در حالِ سوگواری است و جهان را ناامن می بیند.

به گزارش موفقیت، در برابرِ این روانِ گسسته، نایی نمادِ مراقبتِ ترمیم گر است؛ مادری که بدون نیاز به هم زبانیِ کلامی، با پذیرش، ثبات و همدلی، زمینه ی بازسازیِ روانِ کودک را فراهم می کند.

رابطه ی نایی و باشو نشان می دهد که احساسِ تعلق و امنیت، پیش از زبان و فرهنگ شکل می گیرد.