ماه دی و جشن دیگان؛ گواهی بر خداپرستی ایرانیان

در میان جشن های ماهانه، تنها دیگان، 3 بار در ماه، روزهای هشتم، پانزدهم و بیست وسوم برگزار می گردید که برای بازشناختن از یکدیگر آنان را با روز پس از خود یاد کرده، - در میان جشن های ماهانه، تنها دیگان، 3 بار در ماه، روزهای هشتم، پانزدهم و بیست وسوم برگزار می گردید که برای بازشناختن از یکدیگر آنان را با روز پس از خود یاد کرده، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین می گفتند.

 اشکان زارعی، دکترای تاریخ به بهانه جشن دیگان نوشت: در ایران باستان پانزدهم هر ماه دذو یا دی نام داشت که ایرانیان چنین روزی را جشن گرفته، آن را دیگان می خواندند.

دیگان، در شمار جشن های ماهانه است که در پی برابری نام روز و نام ماه برگزار می شد.

زیرا بر پایه گاه شماری ایران پیش از اسلام، دوازده ماه سال، نام هایی چون فره وشی فروردین ، اشاوهیشتا اردیبهشت ، خردات خرداد ، تیشتر تیر ، امرتات مرداد ، شهریور خشتروییریه ، میتر مهر ، آپان آبان ، آتور آذر ، دزو دی ، وهومن بهمن و سپندارمت اسفند را بر خود داشتند.

سی روز ماه نیز دارای سی نام بودند که با اورمزد آغاز شده و با انارام به پایان می رسید.

چون نام دوازده گانه ماه های سال در میان نام روزها بود، بدین سان در هرماه یک روز نام ماه و نام روز برابر می گشت که آن را ایرانیان خجسته دانسته، جشن می گرفتند که در این باره می توان از جشن ها�