هیس، پدرها درددل نمی کنند!

پدرها معمولا اهل درددل کردن و گفتن از سختی ها نیستند؛ حتی وقتی قلبشان پر از نگرانی، دلتنگی یا خستگی است.

آن ها دردها را در خود جمع می کنند و همین سکوت است که خانه را از حضورشان پر می کند.

- هیس، پدرها درددل نمی کنند! پدرها معمولا اهل درددل کردن و گفتن از سختی ها نیستند؛ حتی وقتی قلبشان پر از نگرانی، دلتنگی یا خستگی است.

آن ها دردها را در خود جمع می کنند و همین سکوت است که خانه را از حضورشان پر می کند.

هر سال روز پدر می آید که شانه های خم تر شده از گذر سن، موهایی که سفید کرده اند و چروک های دور چشم هایشان موقع خندیدن، به جای تمامی سال ها سکوتِ خودشان با ما حرف بزند و بگوید که چقدر حرف های ناگفته دارند.

به گزارش ایسنا، روز پدر به عنوان یک مناسبت تقویمی، معمولا فرصتی کوتاه ایجاد می کند که نگاه ها به سمت پدر برگردد؛ مردی که سال ها نقش های مختلف را برعهده داشته، اما کمتر دیده شده است.

در بسیاری از خانه ها پدر عادت کرده بدون آن که درباره خودش توضیح بدهد یا انتظار دیده شدن داشته باشد، زندگی را جلو ببرد.

این شکل از حضور گویی در طول زمان به امری بدیهی تبدیل شده است.

پدر کار می کند، مسئولیت را می پذیرد و فشار را تحمل می کند، بدون آنکه لازم بداند درباره خستگی یا نگرانی هایش حرف بزند.