می توانستیم دربرخی موارد هزینه تقابل باآمریکارا کم کنیم

سیاست خارجی ایران سال هاست میان دو رؤیای متضاد یعنی رؤیای عبور تهاجمی از نظم جهانی و رؤیای تطبیق عقلانی با قواعد آن معلق مانده است.

نه اولی به تصمیم نهایی رسیده و نه دومی به اراده ای واقعی.

- به گزارش تابناک به نقل از روزنامه جمهوری اسلامی؛ در فضای سیاست ایران دو دیدگاه اصلی روبه روی هم ایستاده اند.

گروهی معتقدند تنها راه برون رفت، اتخاذ موضعی تهاجمی تر و حتی حرکت به سمت سلاح هسته ای است.

گروهی دیگر می گویند باید از خیال برهم زدن نظم جهانی دست کشید و با قواعد آن - هرچند ناعادلانه - کنار آمد.

مسئله اما خود این دوگانه نیست.

مسئله آن است که نظام حکمرانی میان این دو رویکرد گرفتار شده و نه تصمیم قطعی برای عبور از نظم موجود گرفته و نه توانسته با اراده ای منسجم خود را با آن تطبیق دهد.

نتیجه، تعلیقی است که هزینه اش را کشور و مردم می پردازند.

این تعلیق، بیش از هر جا در مسئله آمریکا عیان است که از بنیادی ترین و پیچیده ترین مسائل راهبردی نظام جمهوری اسلامی است و با پاسخ های کوتاه، شعارمحور یا تحلیل های تک بعدی فهم نمی شود.

آمریکا نه صرفاً یک کشور است و نه فقط یک دشمن.

این کشور واجد ویژگی های ژئوپلیتیکی، تاریخی، نهادی و ساختاری خاصی است که جایگاهش را در نظام بین الملل متمایز کرده و آن را به طور همزمان به مسئله ای در سیاست خارجی و سیاست داخل�