روایتی از دیدار صمیمی دادستان کرمان با خانواده زندانیان/یک پویش خوب در راه است

غم از چشم های پسرک کلاس ششمی می بارد، آغوش پدرانه آقای دادستان که به رویش گشوده می شود، برای لحظاتی طعم لحظه های با «بابا» بودن می آید زیر زبانش و لبخندی شیرین می زند.

- خبرگزاری فارس _ کرمان؛ مهسا حقانیت: دو برادر هستند، مهدی و علی، کلاس ششمی و کلاس نهمی، چشم های شان پر از غم است، مهدی کنار مادرش مریم خانم نشسته است، علی از راه می رسد و وقتی آغوش پدرانه مهدی بخشی دادستان کرمان به رویش گشوده می شود، برای لحظاتی طعم لحظه های با بابا بودن می آید زیر زبانش و لبخندی شیرین می زند.

دلجویی دادستان کرمان از فرزندان زندانیان زندگی در یک آلونک بدون پدر به همراه بخشی دادستان کرمان، حسینی مدیرکل زندان های استان و سلیمانی رییس و خانم مددکار انجمن حمایت از خانواده زندانیان نیازمند زندان کرمان و تعدادی از همکاران خبرنگار و عکاسم وارد محل زندگی اولین خانواده زندانی می شویم.

از عنوان خانه برای محل زندگی این خانواده نام نمی برم زیرا هیچ شباهتی به خانه ندارد، دو تا اتاق کوچک بدون آب و گاز که با یک تکه فلزی ایرانیت مسقف شده و برای ورود به آن باید سر را خم کرد و حدود نیم متر از حیاط پایین رفت تا پای مان به کف اتاق برسد، اینجا یک آلونک است تا یک خانه.