دنیای اقتصاد: نیمی از ایران در فقر مسکن هستند!

در تعریفی که پیش از این از سوی دفتر اسکان بشر سازمان ملل متحد (هبیتات) ارائه شده، دو معیار برای تعریف فقر مسکن وجود دارد؛ اولین معیار فقر مسکن، - ازسوی دیگر، محدود کردن برنامه های حمایتی حوزه مسکن به ساخت مسکن یکی از دلایل عملکرد نامطلوب در این حوزه است.

هزینه های بالای زمین و احداث یک واحد مسکونی به ویژه در مناطق شهری موجب می شود اعتبارات مربوطه تنها به بخش کوچکی از جامعه هدف اصابت کند.

    همچنین ساخت مسکن و انتقال کامل مالکیت آن به مصرف کننده، انگیزه بازفروش مسکن و سوداگری این واحدها را افزایش می دهد و ممکن است افرادی خارج از گروه های هدف این سیاست (نیازمندان و اقشار ضعیف)، با انگیزه های سودجویانه در صف دریافت این تسهیلات قرار گیرند.

درصورتی که تجربیات جهانی دیگری در زمینه تامین مالی مسکن محرومان (به جز ساخت مسکن) مانند کمک ودیعه مسکن و مسکن اجتماعی اجاره ای وجود دارد که قابل مطالعه و بررسی است.

  همچنین فاصله بسیار عملکرد احکام با اهداف کمی آن ها حاکی از هدف گذاری های کمی غیرواقع بینانه است؛ بنابراین باید احکام مربوطه به گونه ای تدوین شود که با در نظر گرفتن محدودیت منابع مالی دولت، ظرفیت موجود در احداث مسکن و حفظ تنوع در برنامه های حمایتی مسکن، بخش قابل توجهی از اقشار کم درآمد امکان بهره مندی از تسهیلات مربوطه را داشت