یک روز به نام دختر و یک دهه جلوه گری عصمت و حیا و کرامت

به گزارش خبرگزاری فارس از شیراز، صدای بال ملائک در گوش جهان پیچید، صدای بال زدنهایی که با طبقهای پر از نبات کام گیتی را شیرین و مشام جانان را پر از عطر سیب کرد.

باد تاج دخترانه اش را صیقل داد و ابرها با ضرب آهنگ بال بال ملائک هزار تکه رقصان شدند، پهنه آسمان دل بازتر شد و چشمان خورشید درخشید.

  گل از گل زمین شکفت و قرص ماه ذی القعده در آستانه آغاز، رخ نمایاند و دل انگیزی اردیبهشت در پشت بام خانه ها و طاق دل ها بیتوته کرد و زمین دلبرانه پیشانی بند نیلوفری اش را بست و زمان هلهله کنان خط ممتد لبخند را از مدینه تا قم و خط وفا و مهرورزی را از مدینه تا توس تکرار می کرد.

سپیده دمان طلوع از راه رسید و چونان نرگسی مست از شور عشق، همه را سرمست دیدن و شنیدن خبری تازه از اندرونی بیت هفتمین میراث دار عصمت(ع) کرد.

ناگهان، خاک خشکسالی را فراموش کرد و همه شعرها شکوفه دادند، باد رقصید و همه پنجره ها را به آغوش باغچه ها برد، شبنم چکید و باغ گیتی نفس تازه کرد.

بهار بر شانه ابرها ایستاد و آسمان در حاشیه امن لبخندهای کش دار به باران نشست و خنکای حضور دوباره فاطمه (س) در فضای مدینه جاری شد و کوثر فاطمی، جوشیدن گرفت.

نجمه خاتون دوباره مادر شد و موسای آل الله پدر، تو آمدی و صدایت را همه رودخانه ها آواز کردند تا در گوش درختان بخوانند که رضا(ع) خواهر دار شد.