ریشه ها؛ مروری بر تجربه 50 سال قلم زنیِ بهرام الیاسی

نسیم اردیبهشت لبخندمان را می نوازد و مقابل سردر عمارت تاریخی سعدی می ایستیم، گالری های این عمارت، میزبانی شایسته برای آثار قلم زنی استاد بهرام الیاسی شده اند.

- ایسنا/اصفهان نسیم اردیبهشت لبخندمان را می نوازد و مقابل سردر عمارت تاریخی سعدی می ایستیم، گالری های این عمارت، میزبانی شایسته برای آثار قلم زنی استاد بهرام الیاسی شده اند.

قلم زنی های استاد در گالری های بوستان، گلستان، نقطه و تماشا چشم نوازی می کنند، آثاری که تلألویی از نور و آرامش اند و ما گویا در میان طبیعتی پوشیده از مس ایستاده ایم.

سر می چرخانیم و چهره آرام استاد بهرام الیاسی را می بینیم با چشمانی پُرلبخند برای میزبانی.

در کنار همه تابلوها جمله عکس برداری ممنوع به چشم می خورَد و وقتی علت را از استاد می پرسم، چنین می گوید که نمی خواهم آثارم کپی شود و از روی چیزی که خلق کردم، اثر تکراری توسط دیگری خلق شود .

در انتهای یکی از گالری ها تابلویی با طول 2 متر و 20 سانتی متر و عرض یک متر و 20 سانتی متر خودنمایی می کند.

با اشتیاق به سمت تابلو می روم و در آن دقیق می شویم.

تابلوی کاروان است، جدیدترین اثر استاد الیاسی که در گالری بوستان از آن رونمایی شده است.

کاروانی ساده در یک زندگی روستایی که با صمیمیتِ مردمانش گره خورده و آرامشی شگرف رابه بیننده منتقل می کند و با این احساس