تهران در پایان عصر پهلوی چگونه شهری بود؟

30 درصد جمعیت شمال شهر، از 83 بیمارستان و 11360 تخت بیمارستانی و 258 درمانگاه و 122 آزمایشگاه برخوردار بودند؛ در حالی که 70 درصد جمعیت جنوب شهر، فقط 28 بیمارستان و 5724 تخت بیمارستانی و 151 درمانگاه و 22 آزمایشگاه در خدمتشان بود.

-   عصر ایران؛ جمشید گیل - در اسفند ماه 1356 دبیرخانه شورای نظارت بر گسترش شهر تهران، پژوهشی را با عنوان گزارش اجمالی درباره شهر تهران؛ وضع موجود و پیشنهادات منتشر کرد که وضعیت تهران را با نگاهی کارشناسانه، به دور از نگرش های ایدئولوژیک منفی و مثبت سال های بعد، ترسیم می کرد.

  این پژوهش شهرشناسانه، که در سال 1356 تهیه شده بود، زمانی منتشر شد که ایران در حال حرکت به سمت یک انقلاب بود.

در نتیجه، مدیران و حاکمان عصر پهلوی مجال و امکان چندانی برای تأمل در این پژوهش و اصلاح کاستی های مربوط به اداره شهر تهران، چنان که در این پژوهش پیشنهاد شده بودند، نیافتند.

  این پژوهش در کتابی با عنوان تهران-56 با مقدمه عالمانه محسن گودرزی و آرش نصر اصفهانی منتشر شده است.

ناشر کتاب نیز نشر نی است.

 مشکلاتی که در این پژوهش برای شهر تهران برشمرده شده، در سال های پس از انقلاب نیز تقریبا به همان سبک و سیاق ادامه یافته اند و خواننده این پژوهش در مجموع احساس می کند اصلاح ساختاری موثری در وضعیت شهر تهران ایجاد نشده است.